Φίλε Γιώργο, άσε με να σου πω τον πόνο μου. Έχω βαρεθεί να γνωρίζω ανθρώπους με άλλοθι. Από τον πατέρα μου, τον προιστάμενο ή τον αξιωματικό στο στρατό όλο κάτι φταίει και ποτέ οι ίδιοι. Και αυτό πάει και για τον σύντροφο Μίμη... Η κοινωνία μας, και υποθέτω ότι αναφέρεσαι στα άτομα που περικλείονται στον γεωγραφικό χώρα Ελλάς-Ελλάς, χρειάζεται και πολιτική ιδεολογία και πολιτική διαχείριση. Πρώτσ από όλα όμως χρειάζεται νέους πολίτες. Και επειδή είναι "μπιτ" δύσκολο να μας αντικαταστήσουμε, ας μας αναβαθμίσουμε...Πολιτική σκέωη χρειαζόμαστε, να μάθουμε ότι υπάρχει και κάτι περισσότερο από το βόλεμα, ή την αντιμετώπιση "μακριά από τη πόρτα μου και οκ". Ο όρος πολιτική ιδεολογία λίγο με τρομάζει. Λίγο θεωρία και πάλι μου ακούγεται...και από θεωρίες πολλές και ανεφάρμοστες επίσης. Κλείνοντας, όπως λέει και ένας καλός μου φίλος, ξέρεις εσύ, όλα αρχίζουν από το άτομο, εσένα...
Dear petras,ευθέως απαντώ στο ερώτημά σου. Αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε σωστή πολιτικη διαχείριση. Και εξηγούμαι. Προτιμώ ένα σωστό "νοικοκύρη" να μας βάλει σε μια σωστή τροχιά -όσο σκληρή κι αν είναι αυτή- παρά ένα πολιτικάντη ιδεολόγο που θα με γοητεύσει,θα με πάει μπροστά,θα με κάνει άνθρωπο και στο τέλος θα με απογοητεύσει. ΔΗΛΑΔΗ ΘΕΛΩ ΕΝΑ SIMITI ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ,πανίσχυρο και με πραγματικά δικούς του υπουργούς,ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΑΝ ΓΙΝΟΤΑΝ, ΜΕ ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ. αντε και γεια....
Η παρέμβαση μου στο blog του Μίμη Ανδρουλάκη δεν είχε απαξιωτικό χαρακτήρα ούτε για τον ίδιο ούτε για τις σχόλες που ανέφερα. Παρακολουθώ τον Μίμη για περισσότερο από δέκα χρόνια και απλά έχω απαιτήσεις από αυτόν. Σε ότι αφορά τη φρασεολογία, δεν χρησιμοποίησα τίποτα παραπάνω από αυτά που λέει ή γράφει ο ίδιος στα βιβλία του ή στις δημόσιες εμφανίσεις του.
Μάλλον ξέχασες το σχόλιο αλλιώς δε μπορώ να καταλάβω... Πας να κάνεις γαργάρα ένα τελείως απαξιωτικό σχόλιο και να μας πείσεις ότι, τι? 1.Δεν είσαι κότα. 2.Δεν βάζεις την ουρά κάτω απο τα σκελια. 3.Είμαστε αγράμματοι. 4.Άλλο ενοούσες. 5.Δεν καταλαβαίνουμε το βαθύτερο νόημα. ΕΞΗΓΗΣΟΥ,ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΤΕΒΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΑΜΙ ,ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΣΕ ΦΤΑΝΩ ΝΑ ΣΕ ΦΤΥΣΩ. ΖΗΤΩ Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ.
Φίλε Καρίστιε, σε μεγάλο βαθμό συμφωνώ μαζί σου για το ότι χρειαζόμαστε έναν "νοικοκύρη". Ίσως είναι και το πιο εφικτό. Πές μου όμως τι αντιδράσεις θα συναντήσει μπροστά του, όταν βάλει στο τραπέζι τις ιδέες του. Φαντάσου να βγει και να μιλήσει για αξιολόγηση πανεπιστημίων, νοσοκομείων και διεθυντών. Να μιλήσει για τα θρησκευτικά ως μάθημα. Για ίσα δικαιώματα στους Έλληνες πολίτες ανεξαρτήτως υπηκοότητας ή θρησκειας...κτλ... ή μήπως να πας πάει με το χαλαρο? Και επανέρχομαι... Χρειάζεται πρώτα από όλα παιδεία...
Φίλε galerista, το νοικοκύρη πολιτικό τον χρειαζόμαστε για να μας βάλει σε μια τροχιά, και να σεβαστεί την εξουσία που του δώσαμε. Οι ιδέες δεν εφαρμόζονται αμέσως, ειδικά στην ελληνική κοινωνία, γι' αυτό και χρειαζόμαστε σωστή πολιτική διαχείριση. Πρέπει απο κάπου ν' αρχίσουμε. Με σωστές βάσεις όμως, πράγμα που δεν έχουμε.
Δεν ξέρω τελικά, εάν όλα αυτά που γίνονται στο ΠΑΣΟΚ είναι απλά μια διαδικασία επιλογής προέδρου. Τα πράγματα είναι λίγο περίεργα. Δεν μπορεί να μην γνωρίζουν εκ των προτέρων. Εάν δεχτώ κάτι τέτοιο, δεν βρίσκω κάποιο λόγο για να ασχολείται κάποιος με όλα αυτά. Μας δουλεύουν πατώντας πάνω στην ανάγκη του πολίτη για ένα καλύτερο μέλλον? Όπως καταλαβαίνεις αυτό θα είναι ένα σενάριο με πολύ άσχημα αποτελέσματα για το κοινωνικό σύνολο. Θεωρώ ότι όλοι γνωρίζουν και ο κάθε ένας απλά προσπαθεί να κρατήσει τις δικές του ισορροπίες. Το θέμα που τίθεται εδώ είναι εάν μια κοινωνία σαν την ελληνική (η οποία είναι μάλλον ακόμη κολλημένη με το παρελθόν της) μπορεί να διαφοροποιηθεί με μέσες (μεσοβέζικες) λύσεις. Μάλλον όχι. Κάποιος πρέπει να κάνει τη θυσία για τους επόμενους. Αλλά ποιος? Αυτοί που δεν μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά μεταξύ του: προσπαθώ να βελτιώσω τον εαυτό μου και κατά συνέπεια βελτιώνεται το σύνολο με : την περίπτωση του ισχυρού εγώ (εσωστρέφεια) και κατά το ελληνικό πρότυπο (κοιτάω την πάρτη μου). Όλοι αυτοί δεν είναι σε θέση να κάνουν τίποτα. Είναι μονάδες και αγνοούν την αξία της ομαδικότητας και της συνεισφοράς στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Αγνοούν το ότι και οι ίδιοι είναι μέρος του συνόλου. Όταν θεωρείς ότι το μόνο σύνολο που ανήκεις είναι αυτό της οικογένειάς σου , των φίλων σου, της οικονομικής σου θέσης και της κοινωνικής γκλαμουριάς έχεις χάσει τις έννοιες που κάποιοι λαοί εφαρμόζουν εδώ και μερικές δεκαετίες. Υπάρχουν λοιπόν, έστω και θεωρητικά, αυτοί που μπορούν και αυτοί πρέπει να κάνουν κάτι. Ποιος λοιπόν είναι ο τρόπος να παρακινήσεις τη μάζα? Πιστεύω ότι «όλα μαζί δεν γίνονται», όπως έλεγε και ο Κώστας Σημίτης. Από κάπου πρέπει να αρχίσεις. Να βάλεις τον μακροχρόνιο στόχο σου ( απαλλαγμένο από οποιεσδήποτε στείρες λογικές) και να βρεις πώς τεχνικά μπορείς να τον υλοποιήσεις. Πρέπει να πάρεις το ρίσκο σου. Στο τέλος θα έχεις να πεις κάποια πράγματα, καλά ή άσχημα. Δεν παίζει ρόλο. Θα έχεις κάτι να πεις. Για το λόγο ότι ποτέ κανένας υφιστάμενος δεν θα σεβαστεί τον προϊστάμενό του, εάν αυτός δεν μπορεί σε καθημερινή βάση να του αποδείξει ότι είναι ικανός, θα πρέπει η προσπάθεια να ξεκινήσει από πάνω. Ένας πρόεδρος, ο οποίος θα έχει εξ αρχής κάτι στο μυαλό του με μόνο γνώμονα την κοινωνία. Εάν πετύχει, όλα καλά, εάν όχι εδώ είμαστε. (θα υπάρχουν υπέρ και κατά αλλά that’s life).
8 σχόλια:
...back to the future.....και δεν το γράφω εξυπνακίστικα, το εννοώ.
Αν προκύψει διάλογος, ευχαρίστως.
Φίλε Γιώργο,
άσε με να σου πω τον πόνο μου. Έχω βαρεθεί να γνωρίζω ανθρώπους με άλλοθι. Από τον πατέρα μου, τον προιστάμενο ή τον αξιωματικό στο στρατό όλο κάτι φταίει και ποτέ οι ίδιοι. Και αυτό πάει και για τον σύντροφο Μίμη... Η κοινωνία μας, και υποθέτω ότι αναφέρεσαι στα άτομα που περικλείονται στον γεωγραφικό χώρα Ελλάς-Ελλάς, χρειάζεται και πολιτική ιδεολογία και πολιτική διαχείριση. Πρώτσ από όλα όμως χρειάζεται νέους πολίτες. Και επειδή είναι "μπιτ" δύσκολο να μας αντικαταστήσουμε, ας μας αναβαθμίσουμε...Πολιτική σκέωη χρειαζόμαστε, να μάθουμε ότι υπάρχει και κάτι περισσότερο από το βόλεμα, ή την αντιμετώπιση "μακριά από τη πόρτα μου και οκ". Ο όρος πολιτική ιδεολογία λίγο με τρομάζει. Λίγο θεωρία και πάλι μου ακούγεται...και από θεωρίες πολλές και ανεφάρμοστες επίσης. Κλείνοντας, όπως λέει και ένας καλός μου φίλος, ξέρεις εσύ, όλα αρχίζουν από το άτομο, εσένα...
Dear petras,ευθέως απαντώ στο ερώτημά σου. Αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε σωστή πολιτικη διαχείριση. Και εξηγούμαι.
Προτιμώ ένα σωστό "νοικοκύρη" να μας βάλει σε μια σωστή τροχιά -όσο σκληρή κι αν είναι αυτή- παρά ένα πολιτικάντη ιδεολόγο που θα με γοητεύσει,θα με πάει μπροστά,θα με κάνει άνθρωπο και στο τέλος θα με απογοητεύσει. ΔΗΛΑΔΗ ΘΕΛΩ ΕΝΑ SIMITI ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ,πανίσχυρο και με πραγματικά δικούς του υπουργούς,ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΑΝ ΓΙΝΟΤΑΝ, ΜΕ ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ.
αντε και γεια....
Η παρέμβαση μου στο blog του Μίμη Ανδρουλάκη δεν είχε απαξιωτικό χαρακτήρα ούτε για τον ίδιο ούτε για τις σχόλες που ανέφερα. Παρακολουθώ τον Μίμη για περισσότερο από δέκα χρόνια και απλά έχω απαιτήσεις από αυτόν. Σε ότι αφορά τη φρασεολογία, δεν χρησιμοποίησα τίποτα παραπάνω από αυτά που λέει ή γράφει ο ίδιος στα βιβλία του ή στις δημόσιες εμφανίσεις του.
Μάλλον ξέχασες το σχόλιο αλλιώς δε μπορώ να καταλάβω...
Πας να κάνεις γαργάρα ένα τελείως απαξιωτικό σχόλιο και να μας πείσεις ότι, τι?
1.Δεν είσαι κότα.
2.Δεν βάζεις την ουρά κάτω απο τα σκελια.
3.Είμαστε αγράμματοι.
4.Άλλο ενοούσες.
5.Δεν καταλαβαίνουμε το βαθύτερο νόημα.
ΕΞΗΓΗΣΟΥ,ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΤΕΒΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΑΜΙ ,ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΣΕ ΦΤΑΝΩ ΝΑ ΣΕ ΦΤΥΣΩ.
ΖΗΤΩ Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ.
Φίλε Καρίστιε,
σε μεγάλο βαθμό συμφωνώ μαζί σου για το ότι χρειαζόμαστε έναν "νοικοκύρη". Ίσως είναι και το πιο εφικτό. Πές μου όμως τι αντιδράσεις θα συναντήσει μπροστά του, όταν βάλει στο τραπέζι τις ιδέες του. Φαντάσου να βγει και να μιλήσει για αξιολόγηση πανεπιστημίων, νοσοκομείων και διεθυντών. Να μιλήσει για τα θρησκευτικά ως μάθημα. Για ίσα δικαιώματα στους Έλληνες πολίτες ανεξαρτήτως υπηκοότητας ή θρησκειας...κτλ... ή μήπως να πας πάει με το χαλαρο? Και επανέρχομαι... Χρειάζεται πρώτα από όλα παιδεία...
Φίλε galerista, το νοικοκύρη πολιτικό τον χρειαζόμαστε για να μας βάλει σε μια τροχιά, και να σεβαστεί την εξουσία που του δώσαμε. Οι ιδέες δεν εφαρμόζονται αμέσως, ειδικά στην ελληνική κοινωνία, γι' αυτό και χρειαζόμαστε σωστή πολιτική διαχείριση. Πρέπει απο κάπου ν' αρχίσουμε. Με σωστές βάσεις όμως, πράγμα που δεν έχουμε.
φιλε, politipitta
Δεν ξέρω τελικά, εάν όλα αυτά που γίνονται στο ΠΑΣΟΚ είναι απλά μια διαδικασία επιλογής προέδρου. Τα πράγματα είναι λίγο περίεργα. Δεν μπορεί να μην γνωρίζουν εκ των προτέρων. Εάν δεχτώ κάτι τέτοιο, δεν βρίσκω κάποιο λόγο για να ασχολείται κάποιος με όλα αυτά. Μας δουλεύουν πατώντας πάνω στην ανάγκη του πολίτη για ένα καλύτερο μέλλον? Όπως καταλαβαίνεις αυτό θα είναι ένα σενάριο με πολύ άσχημα αποτελέσματα για το κοινωνικό σύνολο.
Θεωρώ ότι όλοι γνωρίζουν και ο κάθε ένας απλά προσπαθεί να κρατήσει τις δικές του ισορροπίες. Το θέμα που τίθεται εδώ είναι εάν μια κοινωνία σαν την ελληνική (η οποία είναι μάλλον ακόμη κολλημένη με το παρελθόν της) μπορεί να διαφοροποιηθεί με μέσες (μεσοβέζικες) λύσεις. Μάλλον όχι. Κάποιος πρέπει να κάνει τη θυσία για τους επόμενους. Αλλά ποιος? Αυτοί που δεν μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά μεταξύ του: προσπαθώ να βελτιώσω τον εαυτό μου και κατά συνέπεια βελτιώνεται το σύνολο με : την περίπτωση του ισχυρού εγώ (εσωστρέφεια) και κατά το ελληνικό πρότυπο (κοιτάω την πάρτη μου). Όλοι αυτοί δεν είναι σε θέση να κάνουν τίποτα. Είναι μονάδες και αγνοούν την αξία της ομαδικότητας και της συνεισφοράς στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Αγνοούν το ότι και οι ίδιοι είναι μέρος του συνόλου. Όταν θεωρείς ότι το μόνο σύνολο που ανήκεις είναι αυτό της οικογένειάς σου , των φίλων σου, της οικονομικής σου θέσης και της κοινωνικής γκλαμουριάς έχεις χάσει τις έννοιες που κάποιοι λαοί εφαρμόζουν εδώ και μερικές δεκαετίες. Υπάρχουν λοιπόν, έστω και θεωρητικά, αυτοί που μπορούν και αυτοί πρέπει να κάνουν κάτι. Ποιος λοιπόν είναι ο τρόπος να παρακινήσεις τη μάζα? Πιστεύω ότι «όλα μαζί δεν γίνονται», όπως έλεγε και ο Κώστας Σημίτης. Από κάπου πρέπει να αρχίσεις. Να βάλεις τον μακροχρόνιο στόχο σου ( απαλλαγμένο από οποιεσδήποτε στείρες λογικές) και να βρεις πώς τεχνικά μπορείς να τον υλοποιήσεις. Πρέπει να πάρεις το ρίσκο σου. Στο τέλος θα έχεις να πεις κάποια πράγματα, καλά ή άσχημα. Δεν παίζει ρόλο. Θα έχεις κάτι να πεις. Για το λόγο ότι ποτέ κανένας υφιστάμενος δεν θα σεβαστεί τον προϊστάμενό του, εάν αυτός δεν μπορεί σε καθημερινή βάση να του αποδείξει ότι είναι ικανός, θα πρέπει η προσπάθεια να ξεκινήσει από πάνω. Ένας πρόεδρος, ο οποίος θα έχει εξ αρχής κάτι στο μυαλό του με μόνο γνώμονα την κοινωνία. Εάν πετύχει, όλα καλά, εάν όχι εδώ είμαστε. (θα υπάρχουν υπέρ και κατά αλλά that’s life).
Δημοσίευση σχολίου